Sounds

Sounds

Langzaam glijdt de dilator sound je pisbuis in, steeds dieper en dieper. De Meesteres heeft je stevig vastgebonden op de bondagetafel, zodat je je nauwelijks kan bewegen. Het enige dat beweegt, is het staafje van chirurgisch staal en de hand van de Meesteres. Nog verder schuift het staafje weg, langzaam aan helemaal verdwijnend in je stijve pik. Je kan niet goed zien hoeveel centimeter er al naar binnen geschoven is, maar de sound is al lang ver over de helft heen en zeker verder dan de lengte van je penis. Ergens moet er dus al een stuk dilator sound in je urineblaas zitten, maar vreemd genoeg voel je er niet veel van.

Is het vanwege de opwinding? Je piemel staat immers stok stijf en dat komt niet alleen door het onbuigzame metaal. Of voel je er niet veel van door het glijmiddel waarmee de Meesteres de staaf heeft ingesmeerd en waardoor hij soepel als een slang en glad als een aal naar binnen glijdt? Of moet het nog komen en is het gewoon een kwestie van tijd… De Meesteres heeft ten slotte nog lang niet de dikste sound uitgekozen om in je urinebuis te duwen en de SM sessie is nog maar net begonnen.

Voorlopig kan je niks anders doen dan lijdzaam toezien en afwachten, je kan toch geen kant op, zo stevig vastgebonden als je op de tafel ligt. Niet dat je überhaupt weg wilde gaan… je vindt het veel te spannend en lekker op dit moment. Het glijmiddel vermengd zich met je veelvuldige voorvocht en bij iedere centimeter die de Meesteres het staafje verder naar binnen duwt, steigert je piemel zo ver hij kan. En dat is niet ver, want enerzijds wordt je lul in bedwang gehouden door het keiharde rechte stuk staal, maar anderzijds ook nog eens door de in een latex handschoentje gehulde hand van de Meesteres, die je pik stevig omsluit. Zo stevig, dat het geil en spannend is.

Haar grip wordt steviger en nóg steviger, tot het bijna een soort van knijpen wordt. En daarna echt knijpen, haast CBT, met de vingers rond je ballen, wat je een kreet van pijn doet uitschreeuwen. “De afspraak was dat je je tijdens de hele sessie stil zou houden, slaafje”, zegt de Meesteres. “Daar zullen we dus eerst even iets aan doen” en voor je het weet heeft zij vakkundig een opblaasbare ballgag in je mond gestopt en kun je alleen nog maar onverstaanbaar gemurmel uitbrengen. “Zo, dat hebben we gehad”, vervolgt ze, om daar na het setje dikkere sounds tevoorschijn te halen.

“Nu je toch monddood gemaakt bent, kunnen we over gaan schakelen naar het echte werk! Dan hebben de buren va de SM studio tenminste geen last van je geschreeuw. En ik ook niet. Hahahaha.”

Behendig wordt het ijzeren staafje uit je lul getrokken en laat ze een dikker exemplaar voor je ogen zien. “Die kan je ook wel hebben toch?” Je kan alleen maar knikken… je denkt het wel. “En deze?” vraagt ze terwijl een vingerdik exemplaar je gelijk heftig nee doet schudden. “Nee? Echt niet? Heb je dat niet voor de Meesteres over? Dan moet ik een gepaste straf bedenken dat je het niet eens wilt proberen… Misschien moet ik maar eens wat elektroden op de volgende dilator sound aanbrengen. Eens kijken of je dat ook nog steeds zo spannend vindt.”

Is het een mindfuck of gaat ze het echt doen, vraag je jezelf af. Elektrische schokken door je pik heen. Dat wordt misschien schokkend klaarkomen. Of helemaal niet, want het kunnen ook onverdraaglijke pijnen zijn. Je weet het niet, hoe hoog de Meesteres de spanning op zal voeren. Geen ontsnappen mogelijk op die bondagebank.

Je ligt, wachtend op wat komen gaat. Voorlopig is dat de volgende sound, een stuk dikker dan het vorige staafje. De nieuwe zit er al weer een heel eind in. De Meesteres pakt de elektroden alvast…