Melding aan Meesteres Illucia van 18 februari

En weer is er ’n week voorbij en leef ik toe naar woensdag 20 februari, want dan heb ik weer ’n sessie bij mijn geliefde Meesteres Illucia geboekt en ga ik voor de eerste keer naar de nieuwe locatie “the House of SubEn weer is er ’n week voorbij en leef ik toe naar woensdag 20 februari, want dan heb ik weer ’n sessie bij mijn geliefde Meesteres Illucia geboekt en ga ik voor de eerste keer naar de nieuwe locatie “the House of SubMission” in Den Haag, die Zij samen met Meesteres Kate op de Nederlandse kaart gaat zetten. Ik weet nog niet wat de Meesteres voor mij in petto zal hebben die dag, maar ik kan ’n ieder die dit leest verzekeren dat de zenuwen reeds op spelen bij dit rubber slaafje want het toch vertrouwd geraakte adres aan de Pleinweg te Rotterdam is dus vervangen door de Thomsonlaan in Den Haag en dus wordt het ook voor mij ’n sprong in het diepe. En dit gezegde heeft, nu ik het opschrijf , ook nog ’n dubbele betekenis want er is ook ’n zwembad, dus het kan letterlijk en figuurlijk alle kanten op. In mijn volgende melding zal ik wel ’n uitgebreid verslag schrijven van mijn belevenissen tijdens de sessie als mijn Meesteres het goed vind natuurlijk.

Deze week heb ik niet veel in mijn geliefde rubber doorgebracht want ik had hier en daar enige verplichtingen gedurende de afgelopen dagen, maandag middag in het ziekenhuis geweest voor ’n CT scan van mijn nieren en alles er om heen kost dat gewoon toch ’n middag, plus het feit dat ik drie uur voor het onderzoek ook niets meer mocht eten, drinken en roken was ik wel verplicht om bijtijds op te staan, want ik wilde toch wel iets gegeten en gedronken hebben. En als je dan vroeg je bed uit moet en er pas bij tweeën in ligt heb je niet veel geslapen en heb ik de avond dan ook half slapend op de bank doorgebracht. De dinsdag verliep ook al niet zo soepel want ik had ’n afspraak in de garage voor mijn auto en daar duurde ook alles veel langer dan gepland was en was ik ook laat thuis want ik moest ook nog boodschappen halen als ik tenminste niet wilde verhongeren. Na het avondeten belde mijn zoon me op en vroeg of ik thuis was want dan kwam hij even op bezoek, dus die avond viel ook al in het water om eens lekker te relaxen in mijn rubber. Dan zou je zeggen dan de woensdag maar, maar die dag had ik eigenlijk al iets gepland waar ik wel erg naar uit keek en die helaas door omstandigheden, waar ik verder niet over zal uitweiden maar mijn Meesteres weet wat ik bedoel, in het water is gevallen tot mijn grote teleurstelling, maar dit gaf me weer wel de drive om mezelf die avond dan maar eens goed onder handen te nemen en me in mijn catsuit te verpakken en mijn gasmasker op te zetten inclusief luchtslangen en de 2 liter ademzak, de spreidstang tussen mijn enkels vast gemaakt en mijn tepelringen aan de “tepelstang” bevestigd door middel van musketton haken, deze stang hangt met ’n ketting aan het plafond in mijn “speelhal” en ben toen achteruit geschuifeld om de andere ketting op te zoeken, die zo ‘n 2 meter verder aan het plafond hangt met mijn hoofd harnas er aan, tevens als extra had ik mijn leren bondage wanten met slotjes aan de ketting bevestigd zodat ik, als alles goed zat, mijn handen er in kon wurmen en de gespen hierna ’n gaatje strakker zette zodat ik mijn handen er niet uit kon halen zonder de gespen los te maken en dit dus ’n redelijke zelf bondage tot gevolg heeft zo half te staan/hangen met mijn tepels uitgerekt en de handen boven mijn hoofd. Ik had dit uiteraard eerst wel uit getest of ik de gespen wel los kon krijgen en dit ging dus, maar niet echt makkelijk maar dat is juist lekker vind ik. Ik heb dit ongeveer ’n uurtje uitgehouden en heb toen mijn rechter hand los gewurmd omdat ik anders bang was dat mijn handen zouden gaan slapen en ik er dus niet meer uit zou kunnen komen, ondertussen was er ook nog wat tot leven gekomen door de spanning, ha, ha, ha denk ik en die heb ik toen met mijn zojuist bevrijde rechter hand maar eens stevig de les gelezen, hij werd daar zó ziek van dat hij moest overgeven, wel ’n beetje jammer maar het luchtte wel op. En heb dan ook, na nog ’n poosje zo rond te hebben gehangen alles maar los gemaakt en ben nog wat TV gaan kijken, alvorens me van mijn rubber te ontdoen, schoon te maken, te douchen ben ik relaxed naar bed gegaan en had heerlijk geslapen toen ik goed gemutst (met full face masker op) donderdag ochtend wakker werd en dus mijn werkdagen weer begonnen.

De zaterdag heb ik weer benut met mijn normale beslommeringen zoals, het wassen van mijn kleding, de boodschappen doen en was juist op tijd klaar met dit alles om het WK schaatsen voor allrounders te bekijken, heb na afloop de Chinees opgezocht en wat te eten gehaald want ik had geen zin om te koken en heb de avond door gebracht in mijn rubber jogging pak op de bank om lekker ontspannen wat TV te kijken en alvast ’n beetje aan dit verslag te schrijven, alvorens rond middernacht naar bed te zijn gegaan, want de zondag heb ik weer ’n lange werkdag voor de boeg.
Het is nu zondag nacht 00.35 uur (of wel maandag ochtend erg vroeg) en ben net thuis gekomen van mijn werk, was weer ’n lekker druk dagje. Zit nu dit verslag af te schrijven met ’n lekker glas wijn onder hand bereik en ’n sigaret in de mond. De zondag ochtend verliep tot rond 11.00 uur vrij normaal, maar om even over 11.00 uur ging plotseling mijn telefoon terwijl ik met mijn eten bezig was in de keuken. Ik dacht dat het mijn zoon was maar tot mijn grote verbazing zag ik dat het mijn Meesteres was, dus vlug mijn handen gedroogd en terug gebeld, want ik was natuurlijk heel erg nieuwsgierig naar wat mijn Meesteres mij te vertellen had op deze zondag ochtend. Het bleek ’n kleine verandering in het schema voor woensdag middag te zijn, ik moest niet om 14.00 uur op de nieuwe locatie zijn, maar om 11.00 uur bij het privé adres van mijn Meesteres om Haar te kunnen helpen met wat spullen naar de nieuwe locatie te brengen, iets wat ik natuurlijk met alle plezier zal doen, dat mag ’n ieder wel begrijpen en ik moest mijn Meesteres maandag rond 17.00 uur bellen voor verdere instructies. Tevens gaf de Meesteres mij nog twee opdrachten om uit te voeren, maar hierover meer in mijn volgende verslag want de letters beginnen ’n beetje vaag te worden terwijl ik dit allemaal zit te typen en dat kan drie redenen hebben, 1) of het is de vermoeidheid, 2) of het is van de wijn, 3) of het is van beide. Dus nog even alles na lezen en controleren op eventuele type fouten en dan ga ik het maar versturen, dan heeft mijn Meesteres in ieder geval iets te lezen als Zij wakker wordt en ik kan dus met ’n gerust hart gaan slapen, want ik heb weer aan mijn verplichting voldaan om me te melden op de maandag.
De maandag rond 17.00 uur moet ik dus mijn Meesteres bellen om te horen wat ik voor spullen mee moet nemen naar de sessie, dus voor die tijd zal ik alle rubber kleding nog even nalopen om te kijken of alles netjes is zodat ik niet op het allerlaatste moment nog voor verrassingen kom te staan. En ik denk dat met het verstrijken van de uren de spanning bij dit rubberslaafje alleen maar toe zal nemen want ik ben wel heel benieuwd naar wat ik te zien zal krijgen en wat er met mij zal gebeuren tijdens de sessie. Ik besluit dit schrijven dan ook maar met de woorden, “ Ik wens U Meesteres Illucia en Meesteres Kate heel veel geluk, voorspoed en plezier in Uw nieuwe DOMEIN, the House of SubMission”.

’n Lieve groet van Uw rubberslaafje Nico Mission

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *